Kim do licha jest  Jack Lalanne?

Czuję się trochę zakłopotana tym, że o Jacku Lalanne dowiedziałam się dopiero kiedy umarł… Od razu stare przysłowie odbiło mi się czkawką, że „im więcej wiem, tym mniej wiem”. A tyle jest jeszcze do odkrycia! Dla mnie, laika ćwiczeń fizycznych, na pewno.

Jack Lalanne będzie za to znany osobom, które dużo czasu spędzają na siłowni, bo jest uważany za ojca chrzestnego fitnessu i twórcę pierwszych przyrządów do ćwiczeń. Jego życie było skupione wokół ćwiczeń fizycznych i zdrowego odżywiania, a celem zmotywowanie i zachęcenie ludzi do dbania o swoje ogólne zdrowie. Podobno w wieku 54 lat zwyciężył w zawodach kulturystyki, pobijając w finale 21 letniego wówczas Arnolda Schwarzennegera. Jako jednemu z niewielu udało się również uciec ze sławnego więzienia Alcatraz.

W latach 60-tych ułożył plan, który zapewnić miał każdemu kto się do niego dostosuje – długowieczność. Sam był dowodem skuteczności tego planu, bo dożył do sędziwych 96 lat.

Sposób na długowieczność według Jacka Lalanne’a

1. Ćwiczenia fizyczne
2. Zdrowe odżywianie
3. Pozytywne myślenie
4. Dobre nawyki
5. Dbanie o siebie
6. Poczucie humoru
7. Prawidłowa postawa
8. Pomaganie innym
9. Odpoczynek
10. Wiara

Jack Lalanne często powtarzał, że ćwiczenia są królem, zdrowe odżywianie jest królową a razem tworzą królestwo. Uważał również, że aktywność fizyczna jest tak samo niezbędna do prawidłowego funkcjonowania jak spanie czy jedzenie. Trudno uwierzyć, że człowiek ten ćwiczył każdego dnia po 2 godziny, a odżywiał się głównie surowymi warzywami i owocami. „Gotowanie zabija drogocenne witaminy i minerały” – twierdził.

Czy ma ktoś wątpliwości co do siły pozytywnego myślenia „jesteśmy tym, czym myślimy, że jesteśmy”. Myśl jest twórcza i kreuje rzeczywistość. Nabranie zdrowych nawyków żywieniowych i zmiana przyzwyczajeń procentuje przez całe życie. Natura dąży do równowagi, człowiek również. Nie da się uszczęśliwić innych ludzi, będąc samemu nieszczęśliwym.

Jako kobiecie podoba mi się punkt, w którym Lalanne mówi o ważności dbania o siebie. Aromatyczna kąpiel w blasku świeć? Nowa fryzura? Relaksujący masaż? Pięknie pomalowane paznokcie? Nowy flakonik perfum? Czemu nie! Skoro służy długowieczności! Jaka jest zatem definicja długowieczności? Odpowiedź nasuwa się jedna – „w zdrowym ciele, zdrowy duch”.

—
Magda Bystra

www.akademiawspanialychkobiet.wordpress.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

ŻYWNOŚĆ TWÓJ CUDOWNY LEK czyli co jeść, a czego nie jeść w ponad 100 schorzeniach i jak próbować im zapobiegać, stosując odpowiednią dietę.

Jean Carper jest amerykańską publicystką, zajmującą się popularyzacją badań naukowych na temat żywności i żywienia. Opublikowała liczne artykuły i książki z tej dziedziny, zrealizowała nagradzane reportaże medyczne dla sieci CNN.
Żywność – twój cudowny lek… to przełomowa książka omawiająca zagadnienia żywności i żywienia. Napisana na podstawie wnikliwych badań naukowych, przedstawia wszechstronny obraz leczniczego oddziaływania żywności, która może być skutecznym lekiem na wszelkiego rodzaju przypadłości i choroby, począwszy od zwykłych przeziębień, a na chorobach nowotworowych skończywszy.

Zdecydowanie najlepsza książka o powiązaniach między stanem zdrowia a dietą…
- John Naisbitt, publicysta

Każdy, kto je, powinien sięgnąć po tę książkę!
- Richard Grossman, Centrum Medyczne Montefiore

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że pokarmy działają tak samo jak leki, oraz że żywność może pomagać w zwalczaniu chorób i przedłużać życie. Wiedzę tę posiadała od dawna medycyna ludowa, lecz dopiero najnowsze odkrycia naukowe w pełni potwierdziły dobroczynny wpływ diety na zdrowie człowieka.

Czy wiesz, że cebula może być lekiem nasercowym, czosnek preparatem przeciwkrzepliwym, a chili pomaga w walce z przeziębieniem? Owszem! Udowadniają to najnowsze badania naukowe opracowane przez Jean Carper i przedstawione w książce Żywność – twój cudowny lek.

Co byłoby, gdybyśmy chociaż trochę zwiększyli praktyczną moc mózgu? Jak to zrobić? Sygnały między komórkami nerwowymi są przekazywane przez tzw. neuroprzekaźniki – związki chemiczne powstające w układzie nerwowym? Budowa i działanie mózgu, jak i przekaźników zależą od tego, co jesz, pijesz i jak wchłaniasz.

W wielu pracowniach naukowych świata trwały i ciągle trwają badania nad wpływem m.in. odżywiania na pracę układu nerwowego, poprawę jego sprawności intelektualnych. Nie będziemy rozwijać szeroko tego tematu. Po szczegóły odsyłam Cię do książki „Smak Zdrowia” Patricka Holforda. Skoncentrujemy się raczej na wnioskach wynikających z badań. Z pewnością zainteresują one wszystkich tych ludzi, którym zależy na rozwoju umysłowym dzieci. Poziom inteligencji mierzony jest tzw. ilorazem (współczynnikiem) inteligencji – IQ (Intelligence Quotient).

Za przeciętną wartość IQ uznaje się 100 punktów. Ok. 5% ludzi osiąga poziom ponad 125 punktów. Jest nawet światowe stowarzyszenie osób z bardzo wysokim ilorazem inteligencji – MENSA. Ok. 10% ludzi wykazuje poziom IQ niższy od 80 punktów. Uważa się taki pułap za znacząco obniżony poziom inteligencji. Nie trzeba dodawać, jak bardzo upośledza to szkolną naukę i późniejsze dorosłe życie.

Przejdźmy do konkretów.

A. Czynniki obniżające poziom inteligencji i wpływające na negatywne zachowania.
1. Wysoki poziom składników antyodżywczych:
a) oczyszczone węglowodany – biały cukier, biała mąka, słodkie ciasta, białe pieczywo, słodkie napoje,
b) ołów, kadm, glin – zmniejszają inteligencję, upośledzają koncentrację, pamięć, osłabiają kontrolę nad impulsami,
c) alkohol, kawa – w znacznym stopniu zmniejszają stopień koncentracji, zwalniają czas reakcji, upośledzają szybkość przetwarzania mylących czy niejednoznacznych sygnałów,
d) palenie tytoniu,
e) zażywanie narkotyków.

B. Czynniki podwyższające poziom inteligencji i wpływające na zachowania pozytywne.
1. Eliminacja czynników z grupy A.
2. Specjalne techniki uczenia i metody wychowania.
3. Uzupełnianie diety witaminami i składnikami mineralnymi.
4. Karmienie niemowląt piersią ze względu na obecność w mleku kobiecym DHA – niezbędnego kwasu tłuszczowego, koniecznego dla rozwoju mózgu.

Z analizy wyników badań wynika m.in., że:

wzbogacanie diety nawet o niewielką ilość składników pokarmowych zwiększa IQ o 4-5 punktów,
wzbogacanie diety o wiele składników odżywczych w dłuższym czasie (ok. 8 miesięcy) podnosi poziom IQ o 15, a nawet więcej punktów,
zmniejszenie poziomu oczyszczanych węglowodanów i cukru w pożywieniu zwiększa IQ o ok. 26%,
u dzieci z upośledzeniem umysłowym otrzymujących witaminy i składniki mineralne IQ po 4 miesiącach wzrosło od 5 do 9,6 punktu,
u dzieci z zespołem Downa po kilku miesiącach suplementacji wzrost IQ wyniósł 10- 40 punktów,
u dzieci autystycznych po ok. 6 miesiącach stosowania suplementów i jednoczesnym stosowaniu specjalnych technik uczenia IQ wzrósł o 17,9 punktu (w grupie dzieci tego samego kursu, ale odżywianych bez suplementów IQ wzrósł o 8,4 punktu).

Patrick Holford pisze:
Wzrost IQ o 5 punktów pomógłby dużej liczbie dzieci uznanych obecnie za umysłowo niedorozwinięte (pod względem zdolności do normalnej nauki) wrócić do zwykłych szkół, a państwu zaoszczędzić dużą sumę pieniędzy wydawanych na specjalną edukację. Czy nie byłoby oszczędniej, gdyby dzieci za ułamek tej sumy darmowo przyjmowały witaminy?”

Stwierdzenia Patricka Holforda potwierdzają spostrzeżenia innych badaczy. Wieloletnie badania prowadzone w Instytucie Pediatrii w Nowym Jorku wykazały, że niewłaściwe pokarmy – konserwowane, sztucznie barwione, zawierające środki chemiczne, typowe słodkie napoje, zwłaszcza z puszek, pasteryzowane mleko, napoje gazowane, jak również stosowanie substancji chemicznych w środkach higieny powoduje wzrost agresywności u dzieci i ich większą nadpobudliwość.
Jeden z badaczy problemu, dr Ben Feingold udowodnił, że przyczyną wzrostu agresji i nadpobudliwości dzieci jest również niewłaściwa dieta. Opracował i wdrożył w związku z tym 2-etapowy program odżywiania dziecka agresywnego osiągając wyjątkowo obiecujące rezultaty.
Podobnie Barbara Reed Stitt, amerykańska kuratorka nieletnich, autorka książki „Food and Behaviour a Natural Connection” („Jedzenie i zachowanie – naturalny związek”) na bazie własnych doświadczeń z wychowankami („Zdechłe żarcie”, Janusz Rygielski, „Nieznany Świat” nr 1/2007) uważa, że niedożywienie centralnego układu nerwowego w nieunikniony sposób prowadzi do poważnych problemów fizycznych i psychicznych, wobec których medycyna akademicka jest bezradna.

TO, CO DAJESZ DZIECKU DO JEDZENIA JEST ZALĄŻKIEM ALBO DOBREGO ZDROWIA, ALBO CHOROBY … Dr Gerhard Schmitt

Konserwowana sztucznie, puszkowana lub paczkowana żywność (dead food – zdechłe żarcie, junk food – śmieciowe żarcie), sztucznie barwione napoje, zawierające środki chemiczne, typowe słodkie napoje i inne jedzenie nasycone przez producentów bez umiaru cukrem (zwiększającym sztucznie apetyt) przyczynia się do powstawania skłonności do irytacji, wzrostu negatywnych emocji i niekontrolowanych myśli, depresji, myśli samobójczych, bezsenności, gwałtów i agresji.
Sukcesy wychowawcze kuratorki, których bazą stała się zmiana diety jej podopiecznych (zastąpienie cukru, przetworów z białej mąki, kofeiny, alkoholu surowymi warzywami i owocami, ziarnami, chudym mięsem i rybami) sprawiły, że sprawą zainteresowały się poważne amerykańskie media („The Wall Stret Journal”, telewizja CBS News) oraz jedna z komisji Senatu USA.

Jednym z największych naszych wrogów jest cukier.

„U dzieci w nadmiarze spożywających cukier dochodzi do niedoboru witamin i minerałów. Badania przeprowadzone przez Brytyjską Fundację Żywienia wykazały, że 50 procent dzieci cierpi na niedobór witaminy A, a 75 procent – cynku, czyli dwóch bardzo ważnych składników odżywczych. Z kolei wieloletnie badania przeprowadzone na uniwersytecie Południowej Kalifornii dowiodły, że jeśli przez pierwsze trzy lata życia dieta pozbawiona jest niezbędnych minerałów, ośmiolatki są bardziej skłonne do irytacji i agresji, dzieci w wieku lat 11 – do oszukiwania, a w wieku lat 17 do kradzieży i znęcania się nad innymi. Badania nad dziećmi z ADHD i dysleksją wielokrotnie wskazywały na niedobory minerałów i witamin. Istnieją dowody, że prawidłowe odżywianie poprawia warunki rozwoju i leczy jego zaburzenia.” („Pojedynek z fastfoodem”, Alina Gutek, Onet.pl).

Od naszego wyboru – zdrowego lub niezdrowego żywienia dzieci zależy, czy już w niedalekiej przyszłości staniemy się biernym obserwatorem pandemii chorób cywilizacyjnych i postępującej degeneracji mózgu. Mózg i cały układ nerwowy jest dziś zaopatrywany w zdecydowanie niewłaściwy pokarm – z małą ilością tlenu, bez naturalnych witamin, a za to z całą masą trujących chemicznych związków. Skutkuje to i będzie skutkować w sposób widoczny trudnościami w uczeniu się oraz aspołecznymi zachowaniami.

W jak niewielkim już stopniu pożywienie polskich dzieci różni się od pożywienia dzieci amerykańskich?

Dlatego niesłychanie ważne jest wyeliminowanie wszystkich produktów zawierające cukier, alkohol, słodziki. Ograniczyć lub wykluczyć z jadłospisu produkty wysokoskrobiowe (mąka wysokiego przemiału), Słowem: żegnajcie ciasteczka, lody, kremy, słodzona herbato, słodkie owoce (zwłaszcza z tropikalnych stref klimatycznych) itd. Pożegnać się warto również z rafinowanymi, utwardzanymi chemicznie tłuszczami (transtłuszczami). Zadbać więc należy o dostarczenie organizmowi właściwego, tj. roślinnego, świeżego, niekonserwowanego przemysłowo pokarmu obfitującego w ciała balastowe (różne rodzaje błonnika), bakterie kwasu mlekowego, wtórne substancje roślinne, naturalne witaminy, polifenole i enzymy pokarmowe. Ich zawartość w pożywieniu jest wystarczająca tylko wtedy, gdy w codziennej diecie uwzględnia się duże ilości owoców, warzyw, zbóż pełnoziarnistych i produktów kwaśnego, naturalnego mleka.

Janusz Dąbrowski

Artykuł opracował Janusz Dąbrowski i pochodzi z zasobów serwisu ezoterycznego Antylicho.

–
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Każdy główny posiłek (śniadanie, obiad, kolacja) powinien dostarczać nam w odpowiednich ilościach zarówno białka, tłuszczu jak i węglowodanów. Zapewnia to stały dowóz składników odżywczych do organizmu i wpływa na jego sprawne funkcjonowanie – np. utrzymanie stałego poziomu glukozy we krwi.

Poza tym dieta nie jest bardzo skomplikowana, trzeba jedynie dobrze poznać zasady na jakich się opiera by ją zastosować i uzyskać pożądany efekt. Przede wszystkim należy zapoznać się tabelami z indeksem glikemicznym produktów chcąc przygotować odpowiedni posiłek.

Główne zasady, na których opiera się dieta Montignaca:
1. Nigdy nie łącz produktów o wysokim IG z tłuszczami w jednym posiłku
2. Unikaj jedzenia produktów węglowdanowo-tłuszczowych / pełne mleko, czekolada, awokado, wątróbka, orzechy laskowe, herbatniki
3. Wyeliminuj z diety cukier / sacharozę
4. Jedz chleb tylko pełnoziarnisty i tylko na śniadanie
5. Wyeliminuj z diety ziemniaki pod każda postacią
6. Wyeliminuj biały ryż
7. Makaron tylko al dente lub razowy
8. Owoce jedz oddzielnie, najlepiej na czczo i ze skórką
9. Zrezygnuj z alkoholu
10. Unikaj mocnej kawy i herbaty
11. Jedz co najmniej 3x dziennie, nie omijaj posiłków
12. Ogranicz spożywanie „złych” tłuszczów /nasyconych/, na korzyść „dobrych” /nienasyconych/
13. W czasie posiłku nie pij wody, nie pij tez bezpośrednio przed posiłkiem
14. Nie spiesz się, przeżuwaj dokładnie każdy kęs
15. Przygotowuj soki owocowe w domu, bezpośrednio przed spożyciem
16. Całkowicie wyeliminuj słodzone napoje gazowane
17. Po posiłku składającym się z węglowodanów poczekaj 3 godziny, zanim zjesz coś zawierającego tłuszcze
18. Po posiłku składającym się z produktów tłuszczowych poczekaj 4 godziny, zanim zjesz coś zawierającego węglowodany
19. Jedz warzywa bogate w błonnik: sałatę, pory, bakłażany itp.
20. Między posiłkami pij wodę mineralną niegazowaną – od 1,5 do 2 litrów

Poza tymi kilkoma punktami założenia diety są dość dobre i porównywalne z zaleceniami żywieniowców. Eliminacja słodzonych napojów, spożywanie produktów zbożowych pełnoziarnistych, ograniczenie spożycia tłuszczów nasyconych – zwierzęcych, na rzecz nienasyconych – roślinnych, regularne spożywanie posiłków itp.

Mimo wielu zalet diety nie poleciłabym jej ze względu na jedno z najważniejszych jej założeń – niełączenia produktów. Poszczególne składniki odżywcze powinny być równomiernie rozłożone na posiłki spożywane w ciągu dnia. Zapewnia to stały dowóz energii (glukoza, kwasy tłuszczowe) oraz składników budulcowych organizmu (białka, kwasy tłuszczowe) a także witamin i minerałów.

Ponadto dieta Montignaca zaleca nie liczenie kalorii dzięki czemu ma stać się przyjemniejsza i łatwiejsza w stosowaniu. Takie założenie może dawać zupełnie odwrotny efekt niż zamierzony – tycie!!!
Co jest jak najbardziej niepożądane oraz może skutkować niebezpiecznymi efektami.

Justyna Marszałkowska
dietetyk medyczny
Centrum Dietetyczne ProLinea
www.e-prolinea.pl

–
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl